Tap To Call

  T 06 229 09 002

Praktijk voor natuurgeneeskundig consult

Edith Magnusstraat 27
1103 DA Amsterdam

Even….. Leven?

Afgelopen periode is Pink Ribbon, de organisatie die borstkanker onder de aandacht brengt, overal om mij heen geweest. Op de televisie, op billboards en in gesprekken met vrienden.

Wat mij zo intrigeert is hun reclame op televisie. Het woord ‘EVEN’ verschijnt in beeld en dan zie je hoe een Pink Ribbon (roze strook) zich vormt in de letter ‘L’ en zich voegt aan het woord ‘EVEN’, zodat ‘LEVEN’ ontstaat. Iedere keer dat ik het zie, houdt het mij bezig. Even… Leven? Wat betekent dit voor mij? Waarom raakt dit mij zo? Mag ik nu even leven of moet ik even hier doorheen om te leven. Wat is dat ‘EVEN’?

Wat mij zo intrigeert is hun reclame op televisie. Het woord ‘EVEN’ verschijnt in beeld en dan zie je hoe een Pink Ribbon (roze strook) zich vormt in de letter ‘L’ en zich voegt aan het woord ‘EVEN’, zodat ‘LEVEN’ ontstaat. Iedere keer dat ik het zie, houdt het mij bezig.

Even… Leven? Wat betekent dit voor mij? Waarom raakt dit mij zo? Mag ik nu even leven of moet ik even hier doorheen om te leven. Wat is dat ‘EVEN’?

Kanker wordt geassocieerd met de dood. De associatie is dat je dood kunt gaan van kanker. Dat is één kant van dit proces. Nu ik zelf door dit proces ga, zie ik ook een andere associatie met de dood. In mijn beleving schudt kanker je wakker. De diagnose kanker geeft het signaal dat een deel van binnen aan het sterven is. Een deel dat hongert naar liefde en aandacht. Een deel dat zichzelf weg heeft gegeven en nu weer één wil worden. Dit deel wil genezen en een eenheid vormen met het geheel. Het signaal is als ik niet handel, dan is het leven even.

Ik heb borstkanker. Borst staat voor o.a. moeder, vrouw, voeden, zogen, liefde, troost, zorg. Een baby leg je aan je borst om te voeden, zorg en liefde te geven. Als mijn kinderen of mijn man het zwaar hebben, neem ik ze in mijn armen en druk ze tegen mijn borst aan opdat zij de liefde en warmte kunnen ervaren. Geliefden gebruiken de borst om de liefde te proeven. Voor mij draait het bij borstkanker om liefde, om voor jezelf te zorgen, jezelf liefde te geven en jezelf te voeden door dat aan te nemen wat belangrijk is voor jou. Ik heb mij jaren afgehouden van liefde. Het geven was niet de issue. Het ontvangen, het aannemen en het laten stromen in mij vond ik moeilijk.

Nu, in dit proces, word ik gevraagd hierbij stil te staan en mijzelf de vraag te stellen: “Ga ik zo door?” of “Ga ik van mijzelf houden?”. Vergeef ik mijzelf dat ik niet altijd goed voor mijzelf gezorgd heb en vergeef ik mijzelf dat ik mezelf hiermee pijn heb gedaan? Ben ik bereid dit onder ogen te zien en hiernaar te handelen? Vragen die allemaal betrekking hebben op het leven.

Voor dat het leven mij op deze manier halt riep, stond ik niet stil bij de vergankelijkheid van het leven. Kinderen kunnen heel mooi onsterfelijkheid uitdrukken. Ze voelen zich machtig en groots, kennen geen angst en denken altijd te blijven leven. Onbewust heb ik ook zo gedacht.

Ik mag nu de sterfelijkheid, de vergankelijkheid van het leven van dichtbij meemaken.

De sterfelijkheid brengt het diepere besef dat alles voorbij gaat, dat alles onderweg is ergens naar toe. Dit besef brengt veel waardering met zich mee voor het leven. En niet alleen voor het leven, maar voor alles. Voor een traan, een lach, een nieuwe geboorte, een verlies en voor de medemens. Ik heb een grenzeloos respect voor de medemens. Dit besef roert mijn hart, mijn gevoelsleven en maakt mij kwetsbaar. En kwetsbaarheid maakt mij zacht, mild en liefdevol.

Ik heb een aantal prachtige vrouwen mogen ontmoeten die recent uit dit proces zijn gekomen. In hun ogen zie ik een krachtige glinstering. Het maakt mij zo gelukkig deze vrouwen zo krachtig te zien. Hun glinstering intrigeerde mij ook. Ik weet nu dat die glinstering de sterfelijkheid, de kwetsbaarheid van het leven uitstraalt. Zij hebben oog in oog gestaan met de sterfelijkheid en willen nu niks anders dan leven. Zij genieten op een diep en intens niveau van hun bestaan, van hun aanwezig zijn. De glinstering is de weerkaatsing van de hervonden bezieling.

‘EVEN’ heeft mij op een diep niveau geroerd. Ik begrijp nu bij het uitwerken van dit stuk dat het ‘EVEN’ voor mij de sterfelijkheid aangeeft. De vergankelijkheid van het leven die aan mij is voorbij gegaan. Nu sta ik bewuster in het leven. En kan ik inzien hoe ik met mijzelf ben omgegaan de afgelopen jaren. Mijn taak is het leven te nemen, het accepteren, het ontvangen, het geven en het aannemen. En dit alles vanuit het hoogste goed genaamd liefde. Liefde voor mijzelf, liefde voor het leven.

Amsterdam, 2008

 

 

1.797

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar